TNN.PL              O nas    Leksykon "Pamięć Miejsca"    Przeczytaj! - Patrz! - Posłuchaj!    Przewodnik    Kontakt   
TNN.PL > Pamięć Miejsca > Biblioteka Wirtualna
Teodorowicz-Czerepińska Jadwiga

Lubelskie przedmieścia [Okolice dworca kolejowego]

Źródło "Kurier Lubelski" 1973, nr 206, s. 3. 
Miejsce Wydania Lublin 
Data Wydania 1973 

Artykuł należy do cyklu publikacji "Kuriera Lubelskiego" omawiających dzieje oraz zabytki przedmieść Lublina.

do wykazu tekstów

SZYBKA urbanizacja Piask, Bronowic i Kośminka w XIX w. oraz dalsze perspektywy rozwoju tych przemysłowych dzielnic sprawiały, iż czyniono tu staranie o pozwolenie utworzenia parafii i budowy kościoła. Jak już pisaliśmy, w rywalizacji tych dzielnic wygrały Bronowice, gdzie kościół stanął jednak dopiero w XX wieku. Gmina izraelicka była natomiast widocznie w swoich zabiegach bardziej operatywna, gdyż już w XIX wieku w dzielnicy Piaski powstała synagoga. Była ona początkowo drewniana, następnie jednak w latach, po r. 1880, dzięki fundacji przemysłowca Gerlicza wystawiono bożnicę murowaną. Jej pozostałości, użytkowane w okresie powojennym przez kościół narodowy, ostatecznej rozbiórce uległy w 1971 roku.

Obecnie jesteśmy także świadkami likwidacji i w tej części miasta starej gazowni położonej przy placu Wójtowicza, dawniej zwanym. Dworcowym. Gazownia ta powstała w 1881 roku, i była wówczas największa na terenie Polski wschodniej. Sam dworzec zbudowany w latach 1875-77 poszerzony został w latach 1893-94, a następnie rozbudowany w 1907 i 1921-23 r. wg projektu J. Millera. Budynek był szereg razy remontowany, ostatnio w 1967 r., i wtedy też otrzymał wnętrza projektu L. i M. Węgorków.

Zachowane są stare fotografie ukazujące dworzec w kolejnych fazach rozbudowy. Jego dawny charakter był przy tym bardziej zgrany z oprawą placu Dworcowego, a mianowicie z ozdobnymi fasadami kamienic które zwartym ciągiem powstawały w ostatniej ćwierci XIX w. wzdłuż dawnej ul. Foksal - obecnie 1 Maja.

Niestety, w okresie kiedy jeszcze nie doceniano w pełni potrzeby otaczania opieką konserwatorską sztuki XIX wieku, poprowadzono generalny remont, który odarł całą prawie ulicę z dekoracji. Tym niemniej ocalało kilka fasad, jak np. przy ul. 1 Maja nr 41 i 57 oraz narożna przy placu Wójtowicza nr 4 i obok nr 6 z datą 1897. Szczególnie te ostatnie wymagają zachowania, gdyż usytuowane u wjazdu do ul. 1 Maja nadają rangę pozostałym, zubożałym obecnie kamienicom. Podczas gdy zespół dworca i ciągu ulicznego 1 Maja spięty klamrą neogotyckiego mostu na Bystrzycy, zabytku techniki - powinien zostać zachowany jako historyczne świadectwo rozwoju do miejskiej rangi dawnego przedmieścia Piaski.

Dworzec kolejowy przed rokiem 1914.    
Repr.: A. Hunicz     

 


do wykazu tekstów

szukaj ksi±żki/artykułu/autora 
 

 

Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione
1997 - ; Wszystkie prawa zastrzeżone; Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, ul Grodzka 21, 20-112 Lublin

powered by prot hosting serwery

Wspłpraca: