UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to). Więcej informacji znajdziesz tutaj.
TNN.PL             O nas   Leksykon "Pamięć Miejsca"   Przeczytaj! - Patrz!-Posłuchaj!   Przewodnik    Kontakt   
Ośrodek "Brama Grodzka - Teatr NN"    
Aktualności
O Ośrodku
Brama Grodzka
Teatr NN
Lubelskie Podziemia
Działalność
Brama Pamięci
Światła w ciemności - Sprawiedliwi Wśród Narodów Świata
Pamięć-Miejsce-Obecność
Wystawy
Misteria
Wydawnictwa
Edukacja i animacja
"Spotkanie" - wymiany Polska-Izrael
Historia Mówiona
Pracownia Ikonografii
Laboratorium Edukacji i Animacji
Forum Kultury Przestrzeni
Lublin 1918
Zapomniana Przeszłość - Wielokulturowe Tradycje Lubelszczyzny
Spotkania z dokumentem filmowym
Zespół
Forum
Kontakt

Newsletter
Aby zapisać się do newlettera wejdź na stronę teatrnn.pl

Poznaj historię Lublina !
Edukacyjny portal internetowy o dziedzictwie kulturowym Lublina i Lubelszczyzny
leksykon.teatrnn.pl
 
Kup nasze publikacje !
Tu możesz kupić on-line wydawnictwa Ośrodka "Brama Grodzka - Teatr NN"

 
Polecamy !

www.wesk.pl

 

http://www.mlodszaeuropa.pl

 

 

 

TNN >  Działalność >  Historia Mówiona >

Nagraj Historię Mówioną 
 

JAK REALIZOWAĆ PODOBNY PROGRAM?

? Najważniejszym elementem realizacji projektu ?Historia Mówiona? jest ustalenie jakiego rodzaju zagadnienia (tematy) nas interesują i do jakich celów będziemy wykorzystywać zgromadzone relacje.
? Następnym krokiem jest zgromadzenie odpowiedniego sprzętu i stworzenie zespołu osób, które będą zajmować się nagrywaniem, przepisywaniem i opracowywaniem relacji. Nie mniej istotne jest przyjęcie określonego systemu archiwizowania zgromadzonego materiału, tak aby łatwo można było odnaleźć potrzebne fragmenty (osoby).
? Warto wykonywać także dokumentacje fotograficzną do projektu, np. fotografować osoby, z którymi nagrywane są relacje.
? Kolejnym etapem jest tworzenie innych projektów (edukacyjnych, artystycznych), w których relacje mogą zostać wykorzystane.

Poniższe wskazówki mogą być pomocne w tym, aby zacząć:

a. Jak szukać osób, z którymi przeprowadzamy wywiady?
Najlepiej jest docierać do potencjalnych rozmówców przez kontakty osobiste ? rodzinę, sąsiadów, znajomych, znajomych znajomych itp. Można też nawiązać kontakt z różnego rodzaju instytucjami zajmującymi się statutowo interesującymi nas zagadnieniami. Najczęściej każda z osób z jaką robimy wywiad może skontaktować nad z kilkoma kolejnymi osobami spośród swoich znajomych ? zawsze należy o to poprosić po nagraniu relacji

b. Jak nagrywać relacje?
Relacje powinny być zarejestrowane w technice cyfrowej audio lub video (nagrywarka cyfrowa Mini Disc lub DAT/ kamera cyfrowa) w celu zachowania jak najlepszej jakości (umożliwi to prezentację materiału w Internecie). Jeśli używamy cyfrowej nagrywarki MD lub magnetofonu potrzebny jest zewnętrzny mikrofon (najlepiej pojemnościowy ze statywem, ewentualnie mały mikrofon z ?klipsem? - przypinany do ubrania). W celu zapewnienia jak najlepszej jakości dźwięku należy dążyć do wyciszenia pomieszczenia podczas nagrania ? tykający zegar, włączająca się lodówka czy zamrażarka, szemrzące w drugim pokoju radio, ptaki ćwierkające za oknem, itp. spowodują iż nagranie nie będzie się nadawało do wykorzystania. Po nagraniu relacji należy poprosić o podpisanie zgody na wykorzystanie materiałów (relacji i ewentualnie fotografii) ? jest to wymóg ustawy o prawach autorskich (w załączeniu wzór pisma)
UWAGA: Na początku każdego wywiadu osoba z którą nagrywamy relację powinna wymienić swoje imię i nazwisko i powiedzieć kilka słów o sobie (np. ?nazywam się Anna Kowalska, urodziłam się w Końskowoli w 1929 roku i mieszkałam tu do czasów okupacji...?)

c. Jak korzystać z kwestionariusza?
Przykładowy kwestionariusz jest jedynie sugestią, pomocą, punktem odniesienia. W żadnym wypadku nie należy traktować go jako ?ankiety do wypełnienia?. Wywiad powinien być prowadzony płynnie, w sposób indywidualny, dostosowany do możliwości danej osoby.

d. Jak archiwizować i przepisywać relacje?
Każda relacja powinna być zarejestrowana w formie dźwięku na osobnej dyskietce MD (kasecie, płycie CD.) dokładnie opisanej (z kim wywiad, gdzie nagrany, kiedy i przez kogo) oraz przepisana na komputerze (plik na twardym dysku + kopia na dyskietce lub CD + wydruk w segregatorze). Każda przepisana relacja i dyskietka z jej nagraniem powinna posiadać własną kartę inwentaryzacyjną opatrzoną numerem inwentaryzacyjnym. Taki system pozwala na łatwe korzystanie z powiększającego się archiwum. Relację przepisujemy dosłownie, z zachowaniem błędów i potknięć językowych ? taki zapis pozwala na korzystanie z relacji w badaniach lingwistycznych. Tę pierwotną, surową wersję można następnie opracowywać i porządkować w osobnym pliku według tematów kluczowych (np. dom rodzinny, rodzina, dzieciństwo, szkoła, itd.) lub w innym porządku, który jest najodpowiedniejszy dla określonych celów.

e. Dodatkowe informacje
? Gdy próbujemy umówić się z kimś na nagranie, ewentualnie staramy się przekonać kogoś aby się na to zgodził, nie posługujmy się pojęciem ?wywiad?, które brzmi groźnie, oficjalnie i zniechęca ludzi. Lepsze słowo to ?relacja?, opowieść o mieście, itp.
? Starajmy się zawsze wytłumaczyć naszym rozmówcom iż nie chodzi nam o ich wiedzę książkową na dany temat, ale o osobiste wspomnienia - to czego nie ma w książkach.
? Nagrywając relację nie zapomnijmy spytać czy dana osoba nie ma w domu (lub na strychu) starych zdjęć, dokumentów, itp. Można w ten sposób natrafić na ciekawe materiały
? Przed rozpoczęciem wywiadu należy poinformować osobę dlaczego chcemy nagrać z nią relację, wytłumaczyć, że bierze udział w konkretnym projekcie, opisać jego cele, itp.
? Starajmy się słuchać rozmówcy, nie przerywać mu, nie oceniać, nie wchodzić z nim w polemikę nawet jeśli się nie zgadzamy z jego wypowiedzią lub uważamy ją za niesłuszną. Nie należy zrażać ani oburzać się ewentualnymi wypowiedziami o charakterze antysemickim, antyukraińskim, spiskowym itp. Każdy ma prawo do własnego zdania.
? Spróbujmy powstrzymać się od automatycznego przytakiwania (?acha?, ?mchm?, ?tak?, ?oczywiście?) ? wszystkie te elementy zostaną zarejestrowane, co pogorszy jakość relacji i utrudni ich późniejsze wykorzystanie.
? Nie bójmy się zadawania pytań, ale czyńmy to zawsze zgodnie z tokiem wywodu rozmówcy, a nie według przygotowanej wcześniej listy!
? Panujmy nad rozmową. Jeśli nagle rozmówca zmienia temat (na swój ulubiony, zaczyna na przykład opowiadać o wnukach, lub wdawać się w polemiki polityczne), łagodnie, lecz stanowczo wróćmy do zasadniczego tematu rozmowy.
? Zawsze należy mieć przy sobie: papier, długopis, zapasowe baterie i kasety (dyski), kwestionariusz, kartę inwentaryzacyjną i formularz, na którym uzyskamy zgodę osoby na korzystanie z przeprowadzonego wywiadu.

Opracowanie: Marta Kubiszyn, 14 września 2005 r.  
 
Przeczytaj także:
 

Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione
1997 - ; Wszystkie prawa zastrzeżone; Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, ul Grodzka 21, 20-112 Lublin

powered by prot hosting serwery

Wspłpraca: