W Reflektorze poetą o największym doświadczeniu poetyckim był Stanisław Grędziński (1895-?) i on też w tej grupie reprezentował tendencje futurystyczne. Grędziński przybył do Lublina z Krakowa, gdzie brał czynny udział w wystąpieniach tamtejszych futurystów i należał do ich klubu „Katarynka”. Zetknął się więc z tym kierunkiem w jego najciekawszych przejawach, chociaż w technice bliższy był futurystom kręgu warszawskiego, takim jak Anatol Stern. Przykładem niech będzie obraz kobiety z wiersza Erotyk:
rozwaliła się na łóżku pali papierosy i sama się do siebie uśmiecha zagadkowo na niej masa brązowych rozfalowanych włosów rzekłbyś brzuchata leży biała morska krowa
Grędziński przyspiesza tempo wiersza, rwie zdania i obrazy, wprowadza dysonanse („miażdży czaszki trybami maszyn”). Stefan Napierski tak charakteryzował lirykę Grędzińskiego: „Swoista rytmika, bardzo nerwowa, wytrzymana i dramatyczna, dynamika, która jest jedyną więzią kompozycyjną tego rodzaju pisarstwa, zupełny brak lubowania się słowem (.,.), co doprowadza aż do szarżowania brutalnością - pewna wulgarna siła, tkwiąca w zrezygnowaniu z estetyzmu - zastanawia”. [...]
źródło: Kłak T., Miasto poetów.Poezja lubelska 1918-1939.
Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione
1997 - ; Wszystkie prawa zastrzeżone; Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, ul Grodzka 21, 20-112 Lublin
powered by prothostingserwery
